Pies w sombrero, czyli mały chihuahua!

Chihuahua to najmniejsza rasa psów na świecie, ale z charakterem, którego nie powstydziłby się niejeden duży pies. Skąd pochodzą te małe uszatki, jak wyglądają według wzorca FCI, na co chorują i dla kogo będą idealnym kompanem? Wszystko wyjaśniamy poniżej.
Najważniejsze informacje
- Chihuahua pochodzi z Meksyku, a jej nazwa wywodzi się od meksykańskiego stanu Chihuahua – udokumentowana historia rasy zaczyna się w połowie XIX wieku.
- Wzorzec FCI określa wagę, a nie wzrost: idealna waga chihuahua to 1,5–3 kg, a psy poniżej 500 g i powyżej 3 kg są dyskwalifikowane.
- Wyróżnia się dwie odmiany: krótkowłosą i długowłosą. Dopuszczalne są wszystkie umaszczenia poza marmurkowym (merle).
- Chihuahua są pewne siebie, inteligentne, szybko się uczą i mają dobrą kondycję – to normalne psy, a nie „torebkowe” maskotki.
- Rasa ma skłonność do chorób oczu, serca i tchawicy, dlatego warto wybierać psa z dobrej hodowli.
Skąd pochodzi chihuahua?
Teorii na temat historii tej rasy jest wiele. Pierwsza – i najbardziej wiarygodna – mówi, że rasa ta pochodzi z Meksyku i jest to niemal pewne. W stanie Chihuahua na północy Meksyku do dziś można spotkać małe, dziko żyjące pieski przypominające rasowe chihuahua.
Według tej teorii chihuahua należały do psów ofiarnych starożytnych Meksykanów, tak zwanych psów techichi. Według ich wierzeń psy te pełniły rolę przewodników dusz na drugą stronę, dlatego też niestety podczas wielu pogrzebów i one musiały stracić życie.
Druga teoria mówi, że psy te służyły już Aztekom jako psy rytualne – do składania ofiar. Inni posuwają się jeszcze dalej wstecz i twierdzą, że przodkowie chihuahua trzymani byli już przez Tolteków. Oznaczałoby to, że historia tej rasy jest niesamowicie długa!
Historia rasy jest pewna dopiero od połowy XIX wieku. W tym czasie rolnicy z meksykańskiego stanu Chihuahua rozpoczęli wzmożoną sprzedaż tych małych piesków do USA. Wtedy też ich popularność zaczęła rozszerzać się na cały świat. Turyści byli tak zauroczeni najmniejszymi pieskami świata z nieproporcjonalnie dużymi oczami i uszami, że zabierali je ze sobą do wszystkich zakątków Ameryki, a także do Europy.
Mały uszatek – wygląd i wzorzec chihuahua
Poza małymi rozmiarami chihuahua charakteryzują nieproporcjonalnie duże uszy, a także krótki, szpiczasty nosek.
W kwestii umaszczenia chihuahua prezentują się bardzo różnorodnie. Według wzorca Międzynarodowej Federacji Kynologicznej (FCI) psy te mogą mieć wszelkie kombinacje kolorystyczne poza jednym umaszczeniem – marmurkowym.
Wyróżnia się dwie odmiany chihuahua, w zależności od długości sierści:
- krótkowłosa – psy krótkowłose muszą mieć krótką, przylegającą sierść. Jeśli mają podszerstek, włos może być nieco dłuższy. Psy nie mogą być bezwłose;
- długowłosa – szata powinna być delikatna i jedwabista, prosta lub lekko falista, z niezbyt gęstym podszerstkiem. Dłuższa sierść tworzy pióra na uszach, szyi, tylnych partiach kończyn przednich i tylnych, na łapach i ogonie.
Idealna waga chihuahua wynosi od 1,5 kg do 3 kg. Akceptowane są jednak także osobniki o wadze od 500 g do 1,5 kg. Dyskwalifikowane są psy ważące poniżej 500 g i powyżej 3 kg.

Piesek z ego większym niż on sam – charakter chihuahua
Chihuahua lubią być w centrum uwagi, dlatego są z natury dość głośną rasą. Są pewne siebie i odważne, co potrafią pokazać nawet wobec dużo większych od siebie psów – co w ich przypadku nie jest trudne 😀
Wbrew wielu opiniom psy tej rasy są bardzo inteligentne i szybko się uczą!
Chihuahua uwielbiają pieszczoty i wspólne spędzanie czasu na kanapie, jednak poza tym są całkowicie normalnymi psami. Nie powinny być noszone w torebkach ani uczone załatwiania potrzeb do kuwety. To psy sprawne, lubiące kontakt z innymi psami.
Mają bardzo dobrą kondycję. Bez trudu przebiegają długie odcinki i dobrze odnajdują się w psich sportach. Ich inteligencja, empatia i naturalnie rozmiary sprawiają, że – przede wszystkim w Stanach Zjednoczonych – są uznanymi psami terapeutycznymi.
Wbrew wizerunkowi wychuchanych, delikatnych piesków kanapowych są to zwierzęta przy dobrym chowie silne i odporne – szczególnie gdy pochodzą z dobrej hodowli.
Nawet jeśli przy kiepskiej pogodzie wolą zostać w mieszkaniu, niż hasać po dworze, nie potrzebują od razu ciepłych kurtek – także bez nich mogą bawić się przy niższych temperaturach czy na śniegu.
Chihuahua są bardzo skore do zabaw i towarzyskie, dlatego niechętnie oddalają się od swojego właściciela. W razie niebezpieczeństwa nie zawahają się stanąć w jego obronie – nawet jeśli same narażą się przez to na duże ryzyko.
Zasadniczo chihuahua są otwarte i ufne wobec innych psów oraz nieznajomych ludzi. Nie przepadają natomiast za małymi dziećmi, które odciągają od nich należną im przecież uwagę dorosłych i bywają mało delikatne. W rodzinie z dziećmi w wieku wczesnoszkolnym czują się jednak znacznie bardziej komfortowo.
Chihuahua, który ma zapewnioną odpowiednią socjalizację i jest traktowany jak normalny pies, może być świetnym kompanem.
Co dolega małemu chi? Choroby chihuahua
Do najczęściej pojawiających się chorób u psów rasy chihuahua należą schorzenia oczu, np.:
- jaskra,
- goniodysgeneza,
- zwichnięcie soczewki,
- dystrofia (zmętnienie) rogówki.
Zdarzają się też choroby serca, jak zwężenie zastawki pnia płucnego czy choroba zwyrodnieniowa zastawki mitralnej. Poważnym problemem jest również zwyrodnienie chrząstek tchawicy – pies ma wówczas trudności z oddychaniem. U suk z racji małych rozmiarów często pojawiają się trudności z porodem, dlatego zazwyczaj wykonuje się cesarskie cięcie.


Kto idealnie zakumpluje się z cziłkami?
Idealny kompan dla chihuahua to osoba, która zapewni psu odpowiednią socjalizację w wieku szczenięcym i dużo uwagi. Opiekun musi być świadomy, że to nadal psy – i to ze sporą dawką energii!
Świetnie odnajdą się w aktywnym domu i ze starszymi dziećmi.
Czy wiesz, że…
- wzorzec rasy chihuahua nie określa ich wzrostu – tylko wagę?
- od 2006 roku w mieście Chihuahua, od którego pochodzi nazwa rasy, organizowane są obchody na cześć tych psów? W centrum stawiane są wtedy posągi w kształcie chihuahua, które przyciągają wielu turystów!